Antonín Dvořák

Antonín Dvořák

Hayatı:

Antonín Dvořák (Türkçe okunuşu: Antonin Dvorjak; 8 Eylül 1841 – 1 Mayıs 1904, Prag), Çek, Geç Romantik Dönem, klasik batı müziği bestecisi ve keman ve org virtüözüdür.

Bohemya’da Prag yakınlarında olan "Nelahozeves" kasabasında 8 Eylül 1841'de bir kasabın oğlu olarak dünyaya geldi.

Bedřich Smetena’nın müziğini işittiğinde besteci olmaya karar verdi. Sonunda, Smetana’nın orkestra şefi olduğu Prag Ulusal Tiyatrosu’nda viyolist oldu. Bestelerini üretebilmek için 1873’te orkestradan ayrıldı ve 1 yıl içinde Avusturya Ulusal Ödülü'nü alan 3 numaralı senfonisini yazdı ve jüride yer alan Johannes Brahms’ın takdirini kazandı.

1878’de Dvořák’ın ünü dünyaya yayılmıştı. Sadece Brahms’ın değil, eserlerini konserlerinde ve turnelerinde seslendiren Richard Wagner, Edward Elgar gibi bestecilerin de desteğini aldı. Bu dönemde defalarca İngiltere’ye gitti. Prague Konservatuvarı’nda profesör oldu, Cambridge Üniversitesi’nden onursal doktora aldı; New York'taki Ulusal Müzik Konservatuvarı’nın yöneticiliğine getirildi. Yurt sevgisinden ötürü Amerika’dan gelen teklifi başlangıçta kabul etmediyse de Prag’daki işinden kazandığının 25 katının ödeneceğini öğrenince fikrini değiştirdi.

3 yıl ABD’de yaşayan Dvořák, çok verimli bir dönem geçirmesine rağmen büyük vatan özlemi yaşadı. Bu özlemin etkisiyle eserlerinde Amerikan folk geleneklerinin öğelerini kullandığı söylenir. "Yeni Dünya Senfonisi"nde de Amerikan yerlilerinin melodilerini tema olarak almış ancak bu tematiklik Dvořák' ın düşüncelerindeki tahminsel ve kurgusal bir üretim olmuştur, özellikle bu eserdeki "Amerikan folk müziği" Dvořák' ın kendi tasarısı olan bir üründür. 1895’te ailesiyle birlikte yurduna döndü ve Prag Konservatuvarı’ndaki görevine geri geldi. 1901’de konservatuvarın yöneticisi oldu. 1904’te bir İnme sonucu öldü.

En popüler eseri "9. Senfoni"dir. Bu eserin popülerliği sebebiyle uzun zaman diğer eserleri göz ardı edilmiştir. Brahms etkisinin açıkça görülebildiği 8 numaralı Sol Majör Senfonisi de oldukça popülerdir. 7 numaralı Re minör Senfonisi en önemli eserlerindendir. Çello Konçertosu No:2 ve Keman Konçertosu, en önemli konçertolarıdır. Bestelediği 10 opera arasında ise Rusalka başyapıtıdır ve yurt dışında tanınmasını sağlamıştır. Bununla birlikte senfonik şiirleri (Vodnik, Polednice) orkestral müziği açısından önemli yapıtlarıdır.

Eserleri:

• Symphony No. 9
• Cello Concerto
• Rusalka
• Symphony No. 8
• Serenade for Strings
• String Quartet No. 12
• Humoresques
• Symphony No. 7
• 'Largo' form the New World Symphony
• Violin Concerto in A minor, Op. 53
• Stabat Mater
• Piano Trio No. 4
• Piano Quintet No. 2
• Symphony No. 6
• Songs My Mother Taught Me
• Violin Sonatina
• Requiem
• Piano Concerto
• Romantic Pieces
• Serenade for Wind Instruments
• Silent Woods
• The Noon Witch
• The Water Goblin
• Symphony No. 5
• Biblical Songs
• Terzetto in C major
• Czech Suite
• Carnival Overture
• Symphony No. 1
• Symphony No. 4
• String Quintet No. 3
• The Stubborn Lovers
• The Devil and Kate
• Vanda
• American Suite
• The Jacobin
• Armida
• Romance in F minor
• Symphony No. 2
• Symphony No. 3
• The Golden Spinning Wheel
• The Wild Dove
• Te Deum
• A Hero's Song
• Dimitrij
• King and Charcoal Burner
• In Nature's Realm
• The Cunning Peasant
• Othello
• Natuurtrilogie
• String Quartet No. 13

Biyografiler sayfasına dönmek için tıklayın.

Felix Mendelssohn Bartholdy

Jacob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy

Hayatı:

Jacob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy (3 Şubat 1809, Hamburg - 4 Kasım 1847, Leipzig), Alman müzisyen, besteci, piyanist, orgcu ve orkestra şefi.

Alman romantizm stilinde klasik batı müziği bestecisidir. Bach'ı yeniden hayata döndüren kişi olarak tanınır. Gelmiş geçmiş en yetenekli bestecilerden birisi kabul edilen Mendelssohn, Mozart'ın 19. yüzyıldaki eşdeğeri olarak değerlendirilmiştir.

Aristokrat bir ailenin dört çocuğundan üçüncüsü olarak Hamburg'da doğdu. Babası Abraham Mendelssohn zengin bir bankacı, büyükbabası Moses Mendelssohn Yahudi bir din adamı ve filozoftu. Her ne kadar büyükbaba din adamı olsa ve Alman yahudilerinin gettoların dışında saygı görmek için din değiştirip Hristiyan olmalarına karşı çıksa da Mendelssohn'un ailesi 1816'da Hamburg'dan Berlin'e taşındıkları sırada Musevilikten Protestanlığa geçmiş ve Bartholdy soyadını almıştır. Ancak Felix, bu değişime direnmiş ve Mendelssohn soyadını kullanmaya devam etmiştir. Protestanlığı kabul etmiş ancak Yahudi geçmişinden de gurur duyan birisi olması, kilise müziği alanında yaptığı çalışmalarda kendisini sıkıntılı tartışmaların içinde bulmasına yol açmıştır.

İlk piyano derslerini annesinden ve ablası Fanny'den aldı. Berlin'e taşındıktan sonra sonra Ludwig Berger ile piyano, Carl Zelter ile teori ve kompozisyon çalıştı. Babası, çocuklarını okula göndermeyip evde kendi geliştirdiği sistemle eğitiyor ve özel dersler aldırıyordu. Bu sebeple Felix, içine kapalı ve çekingen bir kişi olarak yetişti. Bu arada Mozart ve Bach'ın eserlerini çalışmak için ablası Fanny ile beraber Paris'e bir yolculuk yaptı. Bu bestecilerden, özellikle de Bach'tan, esinlenerek besteler yaptı.

1820'de ilk eserini besteleyen Felix 12 yaşında iken Carl Zelter onu Alman şair Goethe ile tanışmak üzere Goethe'nin evine götürdü. Felix, 72 yaşındaki şairin evinde iki hafta kaldı. Goethe'nin evinde Carl Maria von Weber ile tanıştı ve ona piyano dörtlüsünü seslendirdi. Felix'in yeteneğinden çok etkilenen Goethe, kendisine o anda yazdığı bir şiiri veda armağanı olarak sundu.

Goethe'nin şiirlerinin yanı sıra Shakespeare'in eserlerinden de ilham alan Felix, aristokrat ailelerin salonlarında çalınmak üzere besteler yapmaya devam etti. Henüz 13 yaşındayken Do minör Senfoni'sini yaratmıştı. 16 yaşında, türünün ilk örneklerinden birisi olan Yaylı Çalgılar için Mi diyez Majör Sekizlisini (Op. 20) besteledi. 17 yaşındayken dahi çocuk olarak ünü yayıldı ve Bir Yaz Gecesi Rüyası (Op. 21) uvertürü seslendirildi. William Shakespeare'in bir komedisi için bestelenen bu eser, klasik müziğin romantik döneminin en güzel eserlerinden sayılır.

1826-1829 yılları arasında ailesinin isteği üzerine Berlin Üniversitesi'nde öğrenim gören Mendelsshon, daha sonra meslek olarak müziği seçmeye karar vermiştir. Üniversite yıllarında besteciliğinin yanı sıra iyi bir bilardo ve satranç oyuncusu, iyi bir dansçı ve binici olarak tanınıp sevilmişti.

Mendelsshon, 20 yaşına geldiğinde unutulmuş bir besteci olan Bach'ın eserlerini incelemeye kendini vermişti. Henüz 13 yaşındayken doğum günü hediyesi olarak Johann Sebastian Bach'ın "Matthaus Passionu" nun ("Aziz Matta") notalarını isteyen ve bu eser üzerine çalışmalar yapan sanatçı, kendisini ileride "Bach'ı yeniden yaşama döndüren kişi” yapacak yola böylece girmişti. Öğretmeni Zelter'in itirazlarına rağmen bu yolda çalışmaya devam etti. Berlin'de Bach'ın eserlerini seslendirdiği başarılı konserlerin ardından Avrupa müziğini tanımak üzere babasının desteğiyle üç yıllık bir Avrupa turnesine çıktı.

Mendelssohn'un turnesi İngiltere'den başlıyordu. Bu ülkede, George Frideric Handel'den sonra en sevilen Alman besteci olarak gönüllerde taht kurdu. İngiltere'de iken pek çok eser besteledi ve İskoçya'ya yaptığı geziden esinle İskoç Senfonisi'ni bestelemeye başladı. Anne-babasının 25. evlilik yıldönümlerinde çalınmak üzere "Die Heimkehr aus der Fremde" başlıklı şarkı dizisini de bu dönemde besteledi. Sanatçının gezileri; Güney Almanya, Avusturya, İtalya, İsviçre, Fransa ve tekrar İngiltere'den sonra, 1832 yılının Nisan ayında yine Berlin'de sona erdi.

Öğretmeni Zelter'in ölümünden sonra Berliner Singakademie adlı müzik okulunda Zelter'den boşalan göreve gelmek istediyse de bu göreve alınmadı. Bunun nedeni akademi üyelerinin geçmişi Musevi biri ile çalışmak istememesi ve 50 yaşındaki birinden boşalan yeri 24 yaşındaki tecrübesiz bir gence devredilmesini uygun görmeyişleridir. Bu seçim, Alman müzik tarihinde önemli bir rol oynadı. Mendelsshon, 1833'te Düsseldorf kentindeki Niederrhein Müzik Festivali'nin genel direktörlüğü görevini kabul ederek şehirden ayrılmasından sonraki gelişmeler sonucu Berlin, müzik alanındaki üstünlüğünü kaybetti.

Mendellshon genel direktörlüğünü üstlendiği festival boyunca Händel Orotoryaları'nın yorumlanmasını sağlayarak Barok Dönem müziğini yeniden hayata geçirdi. Aynı yıl kendisi vokal eserlerini ve Avrupa turnesi sırasında gördüğü İtalya'nın canlılığı ve renklerinden esinlenerek İtalyan Senfonisi'ni besteledi. Londra Filarmoni'nin ısmarladığı bu eseri, festival yöneticiliği görevine başlamadan hemen önce bir kere daha Londra'ya giderek ilk seslendirilişini gerçekleştirdi. Festivalin başarısından sonra Düsseldorf kenti müzik dünyasının en üst yöneticisi konumuna geldi ancak çevresi ile geçimsizliği sonucu bu görevi kısa sürede bıraktı.

Birkaç yıl sonra ise Leipziger Gewandhaus orkestrasının yönetimini üstlendi ve Leipzig kentini Almanya'nın en önemli müzik merkezlerinden birisi haline getirdi. Bach ve Händel'in eserlerinin yanı sıra Schubert'in Büyük Senfonisini müzik dünyasına tanıttı.

1840 yılında Orta Avrupa'nın en tanınmış bestecisi haline gelen Mendelssohn, 1841'de Leipzig'de bir konservatuvar kurdu. Bu konservatuvar, 1846'da Avrupa'nın en üstün müzik okulu haline geldi.

1847'de ablası Fanny'nin ölüm haberi üzerine yaşama isteğini yitiren sanatçı, Fa Minör 6. Yaylı Çalgılar Dörtlüsü ve Fanny için Requiem'i besteledi. Aynı yıl bir beyin sarsıntısı geçirerek kısmi felç olan Mendelssohn, 4 Kasım 1847'de hayatını kaybetti ve ablası Fanny'nin yanına gömüldü.

Eserleri:

• Songs Without Words
• Violin Concerto
• Düğün marşı
• Symphony No. 4
• A Midsummer Night's Dream
• Elijah
• The Hebrides
• Symphony No. 3
• Piano Concerto No. 1
• Octet
• Piano Trio No. 1
• Symphony No. 5
• Lobgesang
• Symphony No. 1
• St. Paul
• Psalm 42
• On Wings of Song
• Spring Song
• String Quartet No. 2
• Cello Sonata No. 2
• String Quartet No. 6
• String Quartet in E-flat major
• Variations sérieuses
• Denn er hat seinen Engeln befohlen
• Calm Sea and Prosperous Voyage
• String Quartet No. 1
• Verleih uns Frieden
• Piano Trio No. 2
• Die schöne Melusine
• Hark! The Herald Angels Sing
• Die erste Walpurgisnacht
• String Quintet No. 2
• Piano Quartet No. 1
• Die Hochzeit des Camacho
• Rondo capriccioso, op. 14
• Ruy Blas, op. 95
• Festgesang
• Piano Concerto No. 2
• Hört! Die Engel singen
• Cello Sonata No. 1
• Sechs Lieder, Op. 59
• Jauchzet dem Herrn, alle Welt
• Concerto for Piano, Violin and Strings
• Christus
• Herr Gott, dich loben wir
• Vom Himmel hoch, MWV A 10
• Violin Sonata in F minor
• Antigone
• Violin Sonata in F major
• Die Heimkehr aus der Fremde
• String Quintet No. 1

Biyografiler sayfasına dönmek için tıklayın.

Johannes Brahms

Johannes Brahms

Hayatı:

Johannes Brahms, (7 Mayıs 1833, Hamburg - 3 Nisan 1897, Viyana), Alman besteci, piyanist ve orkestra şefi, 19. yüzyılın ikinci yarısının en önemli Alman romantik akım bestecilerindendir.

7 Mayıs 1833'te Hamburg'da doğan Brahms geniş bir ailenin çocuğuydu. Babası el işçiliğiyle para kazanıyordu, ayrıca Hamburg'daki birkaç dans lokalinde korno ve kontrabas çalarak küçük gruplarla sahne alıyordu. Brahms piyano dersleri alarak müziğe yedi yaşında başladı. Besteciliğe olan yeteneğini genç yaşlarda göstermeye başladı, 1849'da yazdığı Sevilen Valsler üzerine Fantezi adlı yapıtı piyano çalarlar için çalınması hiç de kolay olmayan bir yapıttır.

Brahms genç birisi olarak kendine özgü bir anlatım biçimi geliştirmişti; erken dönem yapıtlarını takma ad ile (G. W. Marcks, Karl Würth) yayınlatıyordu ve bunlara kendine göre yüksek opus numaraları veriyordu. Başlarda yalnızca piyano yapıtları veren Brahms orkestranın olanakları ve sınırları konusunda kendine henüz güvenmiyordu. Daha sonraki yıllarda da orkestra yazısı konusunda yakın çevresinin desteğine başvurmuştur.

1853 yılında, Reményi adı altında icra eden Macar kemancı Eduard Hoffman (1828-98) Brahms'ı Hannover'de oturan dönemin büyük kemancısı Joseph Joachim ile tanıştırmıştır. Joachim'den çok etkilenen Brahms "Onun çalışında yoğun bir ateş, öyle ki, her şeyi kaderine bırakan bir enerji, ritimdeki kesinlik, sanatçıyı gösterircesine ve onun yapıtlarında (bestelerinde) daha şimdiden büyük bir anlatım gücü görüyorum, yaşıtlarıyla karşılaştırılamayacak bir biçimde..." diye söz eder.

Joachim'in Brahms'a önerisi, kendisini Weimar'da Saray Müzik Direktörü olan Franz Liszt'e tanıtması olmuştu. Liszt'in Brahms'a sözü ise Breitkopf & Härtel Yayınevi'ne yazdığı bir mektupta kendisinden söz etmesi olmuştu. Brahms bu durumdan pek bir beklenti çıkaramamış ve Joachim'e bir mektup yazarak kendisini sanat yaşamına sokmasını istemişti. Bunun üstüne Joachim Brahms'ı Düsseldorf'ta oturan besteci Robert Schumann'la tanışmasını önermişti.

25 Ekim 1853 yılında Robert Schumann tarafından Leipzig'te kurulan 'Müzik için Yeni Dergi' nin (Neuen Zeitschrift für Musik) Yeni Yollar başlığı altında ilk yazısını Schumann yazmış ve Brahms için şunları belirtmiştir: "Ve o geldi işte, bu seçkin ve kahraman nöbeti tutabilecek yeni bir kan. Hamburg'lu Johannes Brahms, oranın karanlık sessizliğinde yaratılmış ama sanatın bu zor uzlaşısında kendisine fazlasıyla ve coşkuyla ilgilenmiş bir öğretmenden biçimlenmiş, kısa bir süre önce saygıdeğer yakınım olan bir usta tarafından bana sözü edilen Brahms. Bütün bu belirtileri üzerinde taşıyan o: O seçkin birisi."

Schumann, Müzik Yayınevi Breitkopf & Härtel'in de Brahms'ı kabul etmesini dileyerek, yayınevinin Brahms'ın birkaç çalışmasını yayınlamsını istedi. Onun kişisel olarak bu konuya yüklenmesi yirmi yaşındaki Brahms'ı Almanya'da sanki bir gecede ünlü birisi yapmıştı. Müzikle ilgilenen bir sürü kişi ondan bir şeyler dinlemek, yapıtlarını görmek, bu yeteneği daha çok tanımak istiyordu. Bu durum Brahms'ı ürkütmüştü. Schumann'a yazdığı mektuplarında korkularını dile getirmiş, kamu ölçütlerine göre yetersiz kalabileceğini belirtmişti. Kendini aşırı eleştirerek bunalıma girip birkaç çalışmasını yakıp yok etmişti.

Eserleri:

Brahms'ın yapıtları bütün Avrupa müzik geleneğini kapsar. Yalnızca Beethoven'la kalmayıp Johann Sebastian Bach, Georg Friedrich Händel ve Giovanni Pierluigi da Palestrina'nın da Brahms müziğinde etkisi vardır. Müzik tarihsel çalışmaların sonucunda Brahms müziğini üç döneme ayırabiliriz: Birinci dönem „Ein Deutsches Requiem“ e kadar olan kısımdır. İkincisi; ikinci piyano konçertosuna kadar olan kısımdır. Üçüncüsü ise 3.Senfoni ile başlar. İlk dönem için romantik temel üzerine oturmuş denilebilir. İkinci dönem güçlü bir klasik vurgusudur. Üçüncü dönem için ise romantik ve klasik temelin kendi içinde erimesi diyebiliriz.

Orkestra yapıtları;

• Piyano Konçertosu Nr. 1 re minör op. 15 (1859)
• Serenad Nr. 1 re majör op. 11 (1860)
• Serenad Nr. 2 La Majör op. 16 (1860)
• Haydn'ın bir konusu üzerine çeşitlemeler op. 56a (1874)
• 21 Macar Dansları (Piyano için, iki- ve dört el için, Nr. 1, 3 ve 10, 1874 ve 1876 Brahms tarafından orkestraya uyarlandı)
• Senfoni Nr. 1 do minör op. 68 (1876)
• Senfoni Nr. 2 re majör op. 73 (1877)
• Keman konçertosu re majör op. 77 (1879)
• Akademik Kutlama Uvertürü do minör op. 80 (1880)
• Trajik Uvertür re minör op. 81 (1880)
• Piyano Konçertosu Nr. 2 si bemol majör op. 83 (1882)
• Senfoni Nr. 3 fa majör op. 90 (1884)
• Senfoni Nr. 4 mi minör op. 98 (1886)
• İkili konçerto keman ve viyolonsel için la minör op. 102 (1888)
• Viyolonsel sonatları e minor no 1, no 2 no 3

İki elle piyano için;

• Sonat Nr. 1 do majör op. 1 (1853)
• Sonat Nr. 2 fa diyez minör op. 2 (1854)
• Scherzo mi bemol minör op. 4 (1854)
• Sonat Nr. 3 fa minör op. 5 (1854)
• Schumann' in Bir Konusu Üzerine Çeşitlemeler op. 9 (1854)
• Gavotte WoO posth. 3 (1854-55)
• 2 Gigue WoO posth. 4 (1855)
• 2 Saraband WoO posth. 5 (1854-55)
• Dört Balad op. 10 (1856)
• Bir Konu Üzerine Çeşitlemeler op. 21/1 (1861)
• Bir Macar Türküsü Üzerine Çeşitlemeler op. 21/2 (1861)
• Händel' in Bir Konusu Üzerine Çeşitlemeler op. 24 (1862)
• Paganini' nin Bir Konusu Üzerine Çeşitlemeler (İki sıra) op. 35 (1866)
• 16 Vals (genişletilmiş metni de var) op. 39 (1865)
• 10 Macar Dansları WoO 1 (1872 Dört El için olan Uyarlaması 1869, altta)
• Sekiz Piyano Parçası op. 76 (1879)
• İki Rapsodi op. 79 (1880)
• Yedi Fantezi op. 116 (1892)
• Üç Intermezzo op. 117 (1892)
• Altı Piyano Parçası op. 118 (1893)
• Dört Piyano Parcası op. 119 (1893)
• Ossip Gabrilowitsch Intermezzo'yu çalıyor Nr. 3 C-Dur op. 119 Welte-Mignon için 4. Temmuz 1905'te. * 1602 kB ?/i
• 51 Piyano Alıştırması (1893)

Dört elle piyano için;

• Souvenir de la Russie, WoO
• 21 Macar Dansları (1869 ve 1880)
• Schumann'in bir konusu üzerine çeşitlemeler mi bemol majör, op. 23 (1863)
• 16 Vals, op. 39
• 18 Aşk Türküsü (Vals), op. 52 a
• 15 Yeni Aşk Türküsü (Vals), op. 65 a

İki piyano için;

• Sonat fa minör, op. 34 (Fa minör Piyanolu Beşil'inden, op. 34)
• Joseph Haydn'in bir konusu üzerine op. 56b (op. 56a Orkestra için uyarlama)

Oda müziği, piyanolu;

• Piyanolu Üçül la major (1853 sıraları)
• Piyanolu Üçül Nr. 1 si majör op. 8 (1854, yeni uyarlama 1891)
• Piyanolu Beşil Nr. 1 si minör op. 25 (1863)
• Piyanolu Beşil Nr. 2 şa majör op. 26 (1863)
• Piyanolu Beşil fa minör op. 34 (1865)
• Sonat, Piyano ve viyolonsel için Nr. 1 mi minör op. 38 (1865)
• Üçül, Korno keman ve Piyano için mi bemol majör op. 40 (1865)
• Piyanolu Beşil Nr. 3 do minör op. 60 (1875)
• Sonat, Piyano ve keman için Nr. 1 sol minör op. 78 (1880)
• Piyanolu Üçül Nr. 2 do majör op. 87 (1880)
• Sonat, Piyano ve Viyolonsel için Nr. 2 fa majör op. 99 (1886)
• Sonat, Piyano ve keman için Nr. 2 la majör op. 100 (1886)
• Piyanolu üçül Nr. 3 do minör op. 101 (1887)
• Sonat, piyano ve keman için Nr. 3 re minör op. 108 (1889)
• Klarinetli Üçül la minör op. 114 (1891)
• 2 Sonat, Klarinet ve Piyano için fa minör, mi bemol minör op. 120 (1894)
• Scherzo do minör, keman ve piyano için WoO 2

Oda müziği, piyanosuz;

• Yaylı Altıl Nr. 1 si bemol majör op. 18 (1862)
• Yaylı Altıl Nr. 2 Sol majör op. 36 (1866)
• Yaylı Dördül Nr. 1 do minör op. 51/1 (1873)
• Yaylı Dördül Nr. 2 la minör op. 51/2 (1873)
• Yaylı Dördül Nr. 3 si bemol majör op. 67 (1876)
• Yaylı Dördül Nr. 1 fa majör op. 88 (1882)
• Yaylı Dördül Nr. 2 sol majör op. 111 (1891)
• Klarinetli Beşil si minör op. 115 (1891)

Org yapıtları;

• Fug la bemol minör WoO 8
• Prelüd ve Füg la minör WoO 9
• Prelüd ve Füg sol minör WoO 10
• Koral Dinleti ve Füg „O Traurigkeit, o Herzeleid“ üzerine WoO 7
• 11 Koral Dinleti op. posth. 122

Koro yapıtları;

• Missa Canonica op. posth. (1856-, Fragment) Daha sonra bir kısmı Motet op. 74.1' de kullanıldı
• Ave Maria op. 12 (1860)
• Cenaze Türküsü op. 13 Koro ve Üflemeliler (1860) Org uyarlaması K.M.Komma tarafından
• 2 Motet op. 29 (1857-1860): "Schaffe in mir Gott ein rein Herz" op. 29,2 (Psalm 51,12-14)
• Dinsel Türkü op. 30
• 12 Türkü ve Romans, Kadınlar korosu için op. 44
• Ein deutsches Requiem op. 45 (1866/67 ve 68 (Satz 5))
• Rinaldo op. 50 (1869)
• Aşk Türküleri - Valsler op. 52 (1868) ve Yeni Aik Türküleri op. 65 (1874)
• Rapsodi, Alto, Erkekler Korosu ve Orkestra için Goethe'nin "Harzreise im Winter"inden bir kısım üzerine op. 53 (1869)
• Kader Türküsü op. 54 (1871)
• Triumphlied op. 55 (1871)
• 2 Motet op. 74 (1878): "Warum ist das Licht gegeben dem Mühseligen" op. 74,1 und "O Heiland, reiß die Himmel auf"
• Nänie op. 82 (1881)
• Gesang der Parzen op. 89 (1882)
• Çingene Türküleri op. 103 ve 112, 4 Ses ve Piyano için
• Fest- und Gedenksprüche a cappella op. 109 (1888)
• 3 Motet op. 110 (1889)
• Annähernd 330 Ses için Türküler
• 4 Gerçek Türkü op.121 (1896)
• Vineta op. 42 Nr. 2 (1860) Wilhelm Müller'in bir şiiri üzerine

Biyografiler sayfasına dönmek için tıklayın.